जय देवी जय देवी जय शांते जननी। दुर्गे बहुदु:खदमने रतलो तव भजनी॥धृ॥
भूकैलासा ऐसी ही कवला नगरी।शांतादुर्गा तेथे भक्तभवहारी।
असुराते मर्दुनिया सुरवरकैवारी।स्मरती विधीहरीशंकर सुरगण अंतरी।
जय देवी जय देवी जय शांते जननी। दुर्गे बहुदु:खदमने रतलो तव भजनी॥१॥
प्रबोध तुझा नव्हे विश्वाभीतरी।नेति नेति शब्दे गर्जती पै चारी।
साही शास्त्रे मथिता न कळीसी निर्धारी।अष्टादश गर्जती परी नेणती तव थोरी।
जय देवी जय देवी जय शांते जननी। दुर्गे बहुदु:खदमने रतलो तव भजनी॥२॥
कोटी मदन रूपा ऐसी मुखशोभा।सर्वांगी भूषणे जांबूनदगाभा।
नासाग्री मुक्ताफळ दिनमणीची प्रभा।भक्तजनाते अभय देसी तू अंबा।
जय देवी जय देवी जय शांते जननी। दुर्गे बहुदु:खदमने रतलो तव भजनी॥३॥
अंबे भक्तांसाठी होसी साकार।नातरी जगजीवन तू नव्हसी गोचर।
विराटरूपा धरूनी करीसी व्यापार।त्रिगुणी विरहीत सहीत तुज कैचा पार।
जय देवी जय देवी जय शांते जननी। दुर्गे बहुदु:खदमने रतलो तव भजनी॥४॥
त्रितापतापे श्रमलो निजवी निजसदनी।अंबे सकळारंभे राका शशीवदनी।
अगमे निगमे दुर्गे भक्तांचे जननी।पद्माजी बाबाजी रमला तव भजनी।
जय देवी जय देवी जय शांते जननी। दुर्गे बहुदु:खदमने रतलो तव भजनी॥५॥